'Mij zal niets ontbreken' - Blijven danken in moeilijke omstandigheden

Pastor Endale

Vandaag is het dankdag. Een vreemde dankdag in een vreemd jaar. Danken doen we dit jaar veelal thuis nu maar kleine groepen mogen samenkomen. Misschien is dit voor jou ook een jaar waarin dankbaar zijn iets moeilijker is. Mede daarom delen we vandaag, ter bemoediging, het verhaal van pastor Endale Mamo in Senbatu Shalla.

In het voornamelijk Islamitische Shalla is het voor de kleine groep gelovigen niet makkelijk. Maar als we pastor Endale naar de bijbeltekst vragen waar hij het meest door bemoedigd wordt, aarzelt hij niet: 'Psalm 23:1 : 'De HEERE is mijn Herder, mij zal niets ontbreken'. 

Het droge Senbatu Shalla is een gemeenschap met voornamelijk moslims. Maar in het midden van het dorp staat een kleine kerk. Pastor Endale heet ons welkom. 'Mijn vader heeft aan de wieg van deze kerk gestaan. Hij werd geboren als moslim, maar door zijn huwelijk met mijn moeder werd hij orthodox christen. De echte verandering in zijn leven kwam echter later. Op een dag kwamen er twee mannen uit het zuiden van het land in ons dorp. Zij spraken met mijn vader over echt vertrouwen en geloven in God, waarop het hart van mijn vader veranderd werd. Samen met de mannen uit het zuiden vertelde mijn vader het evangelie aan de rest van het dorp. Zo ontstond er hier in Shalla een kleine gemeente van gelovigen.' 

Druk vanuit de moslimgemeenschap

Aan het sterfbed van zijn vader, beloofde Endale dat hij voor de kleine kudde van 150 mensen zou zorgen. Makkelijk is dat niet. 'We zijn de enige kerk hier en ervaren veel druk vanuit de moslimgemeenschap. Als iemand christen wordt, komt er veel druk vanuit de moslims om het geloof op te geven. Er worden weleens winkels van christenen aangevallen en er is veel angst. Een man kreeg doodsbedreigingen; toen mensen dreigden zijn vrouw en kinderen iets aan te doen, besloot hij voortaan in de moskee tot Jezus te bidden.'

Standvastig

Waarom Endale toch christen blijft, in zo’n moeilijke omgeving? 'Ten eerste: Ik ken de waarheid. Daar kan ik niet omheen, ook al zou ik dat willen. Ten tweede: Ik zie het verschil tussen mijn leven en dat van anderen. In mijn leven worden gebeden verhoord. Mijn leven heeft een doel, dat van anderen niet. Dat verschil wil ik uitdragen, iedere dag. En als ik dat wil uitdragen, dan moet ik op God blijven vertrouwen, zoals David dat deed. Dat is niet altijd makkelijk, maar als christenen weten we dat God voor ons zal zorgen. Zoals David ons zelf leert: 'De HEERE is mijn Herder, mij zal niets ontbreken.'

Terug naar overzicht
200