Water voor Shalla - Reisverslag 2

ezel-1.jpg

Lees en kijk je mee, naar het vervolg van het reisverslag? De woensdag was een drukke dag. Er zijn veel bezoeken gedaan en op veel plaatsen zien Janita en de anderen het water wat door de gezinnen gedronken wordt... 

 

Klik hier om eerst het reisverslag van dinsdag 25 februari te lezen.

Woensdag 26 februari

Tijdens het ontbijt komt Girma, directeur van The Well in Action naar ons toe. Op deze feestelijke dag, waarop we het project officieel lanceren, moeten we wel in de feestelijke 'Oromo' klederdracht lopen. En dus krijgen we een prachtige jurk, inclusief ketting voor om de hals én het voorhoofd.

Goed kijken is een uitdaging, net als normaal lopen trouwens. Maar iedereen vind het geweldig. Ik kan geen Ethiopiër passeren zonder te horen hoe ‘beautiful’ ik ben.

Jilke merkt op hoe grappig dit eigenlijk is: moet je je voorstellen dat je in Nederland een gast de Nederlandse klederdracht geeft, zegt dat hij/zij dat moet aantrekken en dat iedereen vervolgens gaat roepen hoe geweldig je eruit ziet. Briljant.

Tijdens de launch zien we het water wat er in Senbatu Shalla gedronken wordt. Bruin, vies, ongezond. In grote flessen staat het voor ons – naast onze eigen waterflesjes. Het voelt beschamend. We horen hoe communityleiders zeggen dat ze dankbaar zijn voor dit project, maar dat ze ook echt betrokken willen zijn en hun bijdrage willen leveren. Eén van hen is in tranen als hij vertelt dat hij dankbaar is, maar hij zegt ook: ‘Het is mooi, maar als ik denk aan alle kinderen die overleden zijn aan ziektes, is het project eigenlijk te laat.’ De urgentie is meer dan ooit duidelijk.

Verbonden

Een christelijke leider zet me specifiek aan het denken. Hij zegt: ‘We hebben alles. We hebben onderwijs, we hebben water, we hebben mogelijkheden. Alleen: niet iedereen heeft het. Waarom niet? Omdat we geen eenheid zijn. Laten we allemaal opstaan, elkaars hand vasthouden, en bidden voor eenheid!’ Iedereen volgt de oproep. Dat verbinding nodig is, gaat zeker op voor Senbatu Shalla, maar ook voor al het ontwikkelingswerk wat we doen. Als wij ons verbonden weten én daarop handelen, dan kunnen we verschil maken!

Dan is het tijd om dit ook echt met eigen ogen te zien. We gaan de verschillende ‘wijken’ van Senbatu Shalla bezoeken. Dat is nog best een uitdaging. Er zitten grote hobbels en gaten in de weg, respect voor onze chauffeur. We slaan vanaf de hoofdweg de weg naar Shalla in, en de sfeer veranderd. Je merkt: dit gebied is niet alleen arm, er is ook veel onvrede. En ik snap compleet waarom, zodra we het eerste huishouden bezoeken. Ik weet me even geen raad. Het voelt zo onwerkelijk. We stappen uit en er komen direct kinderen en een vrouw naar ons toe rennen. Ze geeft ons allemaal twee keer een knuffel en de mogelijkheid om te zitten. Het huisje van de vrouw, Medina heet ze, is denk ik zes m2. Als ze geld heeft voor water loopt ze zo’n 15 kilometer. Maar het water is in dit droge seizoen zo duur, dat ze de dauw opvangen in een kleine poel naast het huis. Dat water is modderig en vies. De littekens van de Tubercolose op de buik van haar zoon zijn nog zichtbaar. Deze kinderen verdienen beter.

Kracht

We bezoeken nog twee huizen waar de mensen ons vertellen dat het water te ver weg is en te duur om aan hun kinderen te geven. We bezoeken ook de kliniek waar een verpleegkundige ons vertelt dat er nog geen twee maanden geleden een cholera-uitbraak was. Ze laten ons ook de kamer zien waar moeders zitten met ondervoede kinderen. Het zachte huilen van een kind raakt me. Je zou ze zo graag kracht geven.

Het is bijzonder om hier met Jilke en Berdien te zijn, maar ook behoorlijk confronterend. Het voelt gek als ik na het bezoek onder de douche sta, terwijl ik net verschillende kranen heb gezien waar gewoon geen water uit komt.
De waterdruk vanuit de pomp verderop is te laag, dus er is in deze droge periode gewoon geen water in de community. Dat betekent verder lopen, mits er geld is. Maar dat is er in deze droge periode zonder regen veelal niet. Dus geeft Medina (foto) haar kinderen dit water te drinken.

 

Klik hier om het verslag van donderdag, de laatste dag, te lezen.

Terug naar overzicht
200